Leermeesters

Zie een paard met sterke punten niet als een lastig dier, hij verteld je wat.

 

Mijn grootmeesters zijn de paarden om mij heen. Ze zijn de grootmeesters voor ons allemaal. Maar natuurlijk hebben we een leermeester nodig die ons deze taal kan uitleggen.
Hieronder de paarden die mij veel hebben bijgeleerd en het mooie, allemaal hadden ze hun eigen sterkte punten.

Personage
Met deze kerel ben ik begonnen met horsemanship. Ik heb les genomen bij een stalgenoot die de opleiding bij Emiel Voest had afgerond en bezig was met de academische rijkunst. Voor mij de ideale pony om hierin te beginnen zo´n gebalanceerd paard ben ik nog niet eerder tegen gekomen. Hij deed alles met zo veel liefde voor de mens en was zowel mentaal als lichamelijk eigenlijk nooit uit balans. Heel wat uren heb ik doorgebracht op de barebackpad. Hij gaf mij alle tijd om van mijn fouten te leren. Hij leerde mij een nieuwe manier van communiceren.
Deze lieve pony heeft mij laten ervaren hoe weinig/ geen hulpmiddelen er nodig zijn om 500kg te kunnen verplaatsen.

*Less is More*

Frans
Een Ferrari onder de paarden. Kracht is nooit de oplossing bij welk probleem dan ook, maar Frans strafte dit keihard af door nog harder te gaan. Hij was met name onder het zadel super gevoelig.
Door jezelf in een lagere energie level te brengen nam hij deze over.

*Vrij zijn van wensen leidt tot innerlijke rust*

Primus
Mijn eerste paard een 4 jarige Arabisch volbloed. Was volgens zeggen net onder het zadel. Ik vond hem lichamelijk nog niet goed genoeg om hem te gaan berijden. Heel veel parelli gedaan met hem. Na een half jaar ben ik rustig begonnen met opbouwen voor onder het zadel. Hij voelde niet goed en werd ook buiten de bak naar anderen agressief terwijl hij bij mij een super paard was. We zijn zeker een half jaar bezig geweest om uit te vinden wat er aan hand was vanuit allerlei disciplines.  Dierenarts erbij maar er was niks te vinden, het was zijn karakter en ik was te lief volgens zeggen. Op een dag had ik hem gezadeld liep richting de bak en hij wilde er absoluut niet in ik wist dat hij mij wat vertelde. Al vrij snel zadelde ik hem af en liep hij in een rustig draf zijn box in.
De gezichten van mijn stalgenoten ga ik nooit meer vergeten, ik was knetter gek dat ik dit toeliet. Mijn chiropractor nogmaals laten komen ze vertrouwde het toch ook niet.
Primus geheel laten keuren via röntgen en wat bleek, hij zat helemaal vol met artrose.
Dit is ondertussen jaren geleden, maar tot op de dag van vandaag ben ik zo blij dat ik naar mijn gevoel luisterde ondanks alle uitspraken van de dierenartsen.

*Hoe je twijfel wegneemt door naar je gevoel te luisteren*

Black Velvet
Mijn zwarte Arabische parel, ik verzorgde hem al even voordat hij bij mij kwam. Door de verhuizing kwam hij behoorlijk in verzet. Wilde niks meer doen wat niet zijn idee was. Hij heeft mij de kracht van het paard laten zien. Bij Black kwam ik erachter dat het niet altijd werkt om een methode te gebruiken, hij zorgde ervoor dat ik mijn horizon ging verbreden met succes! Wat een geweldig gevoel als je deze kracht mee kan krijgen.

*Samen staan we sterk*

Valerio
Als 2 jarige bij mij gekomen, een kleine paniek vogel die zeker het eerste half jaar met regelmaat in blinde paniek aan het rond racen was. En hij ging echt overal doorheen en overheen. Ik heb uren bij hem gezeten om zijn vertrouwen te winnen en begonnen met grondwerken. Hierdoor heb ik een vertrouwensband gecreëerd die heel erg sterk is.
Op zijn 4de ‘verzwikt’ hij zijn hoef tijdens het spelen wat grote gevolgen had. Na een half jaar bleef dat been erg zwak en konden de artsen niks meer doen.
Nu 2 jaar verder heb ik nog steeds een hele lieve pony die de hele dag aan het spelen is en sinds kort ook weer getraind word. Ik geniet elke dag van hem ondanks zijn gebreken. Een heerlijke wandeling door de duinen staat nu regelmatig in de planning.

*Zorg ervoor dat de stem van je hart luider is dan die van je ego*

Ku Pac
Een Onbegrepen Paard. In de advertentie stond een Grote, Lieve arabier. Al snel was het duidelijk dat er hier heel veel mis was gegaan tussen Mens en Paard. De eigenaar en stalhulp waren bang voor hem, ze weigerde hem voor mij te rijden en op de vraag waarom staat hij alleen binnen, was het antwoord dat hij niet bij andere paarden in de buurt mocht komen vanwege agressief gedrag.
Ik heb hem even in de bak zien lopen en toen ging ik erop. Op het moment dat ik zijn paspoort zag, 6 eigenaren in 6 jaar tijd was het voor mij duidelijk, Ku Pac is van mij (feb 2013). Op de verkooppapieren stond Paard heeft karakter, voorzichtigheid geboden.
We hebben een hele lange weg begaan. De eerste 3 maanden heel veel agressie, daarna begon hij los te laten wat resulteerde in een heel ziek paard. Op de wei was er geen agressie te zien, alleen maar heel veel angst. Door het vele afvallen heb ik ervoor gekozen om hem veel op box, zodat ik hem kon bijvoeren en omdat daar de enige plek was waar hij rust vond. In die tijd kreeg hij 5 weken antibiotica en regelmatig een injectie met een oppepper.
Na een jaar bij ons alleen maar bijkomen, zijn wij in maart 2014 begonnen met training. Eerst alles op de grond bevestigd en daarna erop. Hier kwam het grootste probleem tevoorschijn. Wij zijn al ver op weg maar we zijn er nog niet. Met lange teugel hebben we een mooie stap en draf, nu (nov 2015) zijn we bezig met wat meer druk op de teugels, maar al snel vind hij dat te benauwd. De stap gaat goed en we hebben al mooie draf stukjes die mij kippenvel bezorgen. Zo’n lief paard is eruit gekomen. Hij word nu ook ingezet als les paard voor de trainingen vanaf de grond.

*Je weet niet wat er komt, hoe het moet, hoe het hoort of hoe het zit. Alles is zoals het is.
Vanuit deze toestand handel je vanzelf spontaan en belangeloos*

Reacties zijn afgesloten.

test